Haar glinsterende ogen zijn het perfecte medicijn voor mijn verdriet, haar glimlach is een liefdevol dekentje dat ik over me heen sla. Ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld.
Er hangt al jaren een blok verdriet aan mijn been dat al de energie uit mijn lichaam zuigt
We hebben enkel aandacht voor de razernij van het virus, maar wat met de razernij die door vele hun hersenpan stroomt? Mensen zijn eenzaam, mensen zijn mentaal écht op. Geen perspectief begint zwaar te wegen, wees tolerant. Wees lief voor elkaar. Nu meer dan ooit.
“Geluk moet je vinden in de kleine dingen” zeggen ze altijd. Maar kan het zijn dat die kleine dingen niet té zien zijn voor het menselijk oog? Want na al die jaren heb ik nog niets gevonden.
Ik mis je stem, ik vraag me af hoe het met je gaat, is alles oke met gezicht die ik nog nooit heb gezien. Met de persoon die denkt dat hij niet past in deze maatschappij. Die de liefde niet zal vinden. Geluk niet vind maar verdriet wel. Wie ben je achter dat schermpje, wie heb je nodig, wat heb je nodig, wat zoek je dat je mss al hebt gevonden. Im justin hopin your okay, ik hou van u tekstjes uw mind waar ik mezelf in zie maar het zo goed niet kan verwoorden. So thankyou for that. Jouw laatste audio was in 2018, still hopin voor a new one ✨ ik wens je een goeiemorgen. Be you!🤍🌸
Bedankt voor je bericht, anoniem. Ik ben oké, mijn verdriet heb ik na al die jaren kunnen omruilen in geluk. Ik heb liefde gevonden, iets dat ik zelf niet voor mogelijk achtte is me dus toch gelukt. Ik hoop dat het ook goed gaat met jou, oprecht.
Warme groet!
Ik word verstikt door opgekropt verdriet dat ik al jaren met me meedraag, verdriet dat zijn weg niet vindt naar buiten, verdriet dat geen oorzaak kent, verdriet dat ik niet begrijpen kan. Ik ben kwijt
Na al die jaren is er nog niemand in geslaagd om de gevoelens die gij mij deed voelen te evenaren, alles wat ik voel is een afgevlakte versie van het intens verlangen dat ik voor u had. Gij waart mijn levenslust, gij waart mijn bewijs dat liefde bestaat